WHAT WOMEN WANT...

Bijgewerkt: jun 23


Gastblog van Stephan Glerum, marketing strateeg en professional in coaching & leiderschap: from a man's point of view.


De onhandige Mel Gibson kon in de film What women want na een val ineens “horen” wat vrouwen denken. Buiten dat het een super grappig effect gaf, zat er ook wel een mooie boodschap in deze film. Als je als man eens wist wat vrouwen echt denken, maar niet uitspreken dan zouden mannen daar op in kunnen spelen. Andersom zouden vrouwen zich meer ‘gehoord’ en misschien wel erkend voelen. Alles draait hierbij om wederzijds inlevingsvermogen. Wat kunnen we op dit vlak van elkaar leren?

Het klinkt zo simpel; je inleven in wat vanuit de ander bezien het beste is. Toch is de praktijk heel weerbarstig. Ik hoor vaak van anderen dat ik als persoon in veel gevallen een groot inlevingsvermogen toon. Een schrijnende ervaring, die ik mee maakte, laat zien dat ook ik daar zeker niet altijd in slaag.


Ik stond te tanken bij een zelfservice benzine station, waar wel een bemande shop bij zat. Komt er een hele luxe sportwagen aanrijden met een man er in. Stopt bij één van de pompen en begint te toeteren. Er gebeurt niets. Bestuurder stapt niet uit en toetert nogmaals. Ik denk, stap gewoon uit en ga tanken. Na de derde keer toeteren komt de medewerker van de shop naar buiten rennen. Pakt het betaalpasje van de man door het autoraampje aan en begint voor hem te tanken. Ik denk: "hoe dan?" Voelt deze man zich echt te belangrijk om het zelf te doen? De pompbediende geeft het pasje terug, man rijdt weg en terwijl de pompbediende langs mij loopt zegt hij; "deze man komt hier al jaren, is zwaar gehandicapt en heeft die auto helemaal laten aanpassen om toch nog af en toe auto te kunnen rijden, mooi toch? …”


Hoe werkt het?

Eerst even een stukje ‘open deuren’ theorie. Er zijn een aantal mechanismen dat invloed heeft op ons inlevingsvermogen.


Aangeleerde bekrachtiging

Je bent voor een groot gedeelte een product van wat je in je leven mee maakt. Als je gedurende lange tijd vanuit een bepaalde visie naar iets hebt leren kijken, omdat die manier je is aangeleerd als de juiste, dan wordt het lastig dit in je eentje te doorbreken. Bekrachtiging van (positieve of negatieve aandacht voor) gedrag, hoe fout ook, werkt herhaling in de hand.

Perceptie en daaraan gekoppelde verwachting

Het is maar net waar je op let. Kijk je voor een tweede keer naar hetzelfde vanuit een andere hoek dan zie je vaak iets anders. Bovendien is wat je op een bepaald moment ziet sterk afhankelijk van wat je verwacht te zien.


Sociale context

Onder invloed van je omgeving ben je ‘gekleurd’ en beperkt in je waarneming. Erbij (willen) horen veroorzaakt normgedrag naar de groep of context waar je op dat moment deel van uit maakt.


Onbewuste beslissingen

Een zeer groot deel (tot zelfs 80%) van onze beslissingen nemen we onbewust waar en gaat dus niet langs rationele filters en bepaalt niet wat goed of slecht is. Dat is nogal wat als je je bedenkt dat we de hele dag door met prikkels te maken krijgen die om verplaatsing in andermans perspectief vragen.


De praktijk tussen mannen en vrouwen

Ik weet niet of de inlevingsdiscussie typisch zo'n ding is tussen mannen en vrouwen. Velen roepen dat, maar dat zou betekenen dat mannen en vrouwen opeens ander inlevingsgedrag vertonen op het moment dat ze met een homogene groep samen zijn. Dat valt in de praktijk tegen, blijkt uit onderzoek. Beide groepen hebben namelijk ook onafhankelijk van elkaar last van stereotypering, vooroordelen en selectieve waarneming over de andere sekse.

De discrepantie tussen hoe mannen naar vrouwen kijken (of andersom) en hoe vrouwen dat zouden willen dat er naar hen gekeken wordt, is niet alleen een kwestie van puur het inlevingsvermogen. Een gebrek aan inlevingsvermogen openbaart zich net zo goed in oordeel-verschijnselen tussen ouder en kind, een gezond mens en een gehandicapte tot zelfs tussen jongeren en ouderen.

Zonder belerend over te willen komen zijn er wel een aantal dingen waar je rekening mee kunt houden;


  • Besef dat je met een historie te maken hebt

De scope van verandering is beperkt. Iemand die al tijden lang hetzelfde reageert, heeft een bepaald imago opgebouwd. Dat gaat diegene zomaar niet opgeven, omdat jij er ‘toevallig’ moeite mee hebt. De winst van de verandering weegt niet op tegen het verlies van wat inmiddels verworven is. Verwacht daarom niet te grote stappen. Kleine resultaten brengen je ook dichter bij je doel. Lukt ook dat niet dan moet je je afvragen of je wel wilt dat iemand verandert.


  • Haal mensen, die weinig inlevingsvermogen tonen, uit de context

"Laat maar…" Een uitspraak die dodelijk is voor verandering. Probeer degene die niet het inlevingsvermogen toont wat je wenselijk acht uit de context te halen waarin dit (steeds) gebeurt. Eén op één kon iemand heel anders reageren. Of probeer op z’n minst een situatie te creëren waarin de mogelijkheid dat iemand meer inlevingsvermogen toont, groter is. Verwijt vooral niet dat het in andere situaties niet lukt maar laat inzien dat het ook anders kan en dat dat wordt gewaardeerd.


  • Koppel terug hoe jij het ervaart

Kenbaar maken hoe je zelf wilt dat er met jou wordt om gegaan is een belangrijke stap voor wederzijds begrip. Veel mensen weten niet eens van elkaar wat ze prettig of niet prettig vinden in de omgang. Benoemen is niet makkelijk maar beginnend met de zin “Ik vind het fijn als…” win je al de helft. Het is natuurlijk aan de ander om daar ook wat mee te doen, maar ervaar eens het effect van het uitspreken op zich.

  • Begin met jezelf om de ander te veranderen

Wie kiest wordt gekozen. Als jij een keuze maakt, geeft dat voor een ander duidelijkheid. Zo doe ík het en weet jij dus wat je aan me hebt. Als je het belangrijk vindt dat er op een bepaalde manier met je wordt gecommuniceerd dan moet je dat zelf ook doen. Als het niet werkt om een ander te veranderen, kan het soms beter zijn het voorlopig zo te laten totdat degene ziet dat jij je wat aanpast. Natuurlijk zonder jezelf te verloochenen. En alleen als jij de andere persoon belangrijk genoeg vindt om daarin te investeren.


De vrouwelijke kameleon heeft de toekomst

Mee kleuren met je omgeving en toch jezelf blijven. Vrouwen zijn die kunst over het algemeen meer meester dan mannen. Hoewel het gevaar op de loer ligt dat ze zich te veel aanpassen. Ik coach mensen regelmatig om dat gesprek met jezelf te kunnen blijven voeren en toch anderen op z´n minst het gevoel te geven dat je je in hen verplaatst. Het is een dun lijntje waar mensen makkelijk overheen gaan. Toch ben ik er van overtuigd dat de vrouwelijke kameleon met voldoende oog voor eigenwaarde perfect in staat is om de leiding te nemen in de koers naar de toekomst.

https://www.mijnbalanskracht.nl




64 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven